Η έριδα που προκάλεσε το τελευταίο βιβλίο του Ρ. Ντόκινς είναι εξόχως ενδιαφέρουσα.
Προσφάτως διεξάγεται και στην ελληνική γλώσσα. Το πρώτο επεισόδιο ήταν ομολογουμένως άστοχο.
Τί τον έπιασε τον Μουζέλη να γράψει κριτική στηριζόμενος σε προδημοσίευση; Αφού στην Αγγλία δεν θα τολμούσε να κάνει κάτι τέτοιο. Τι δηλαδή, όταν γράφουμε στα ελληνικά κάνουμε εκπτώσεις; Τέλος πάντων, διαβάστε εδώ το επιχείρημα του Terry Eagleton. Την απάντηση του Μουζέλη (μέσω λ:ηρ) θα την διαβάσετε εδώ.
Το επίμαχο βιβλίο κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία.
Κάποιοι διαπίστωσαν ότι ο Μουζέλης φλερτάρει με τη θεολογία! Αυτό κι αν είναι αναληθές.
Το σημαντικότερο στοιχείο της έριδας, όπως αυτή διεξάγεται στην αγγλικήν, είναι το επίπεδο των επιχειρημάτων. Ούτε χαρακτηρισμούς, ad hominem επιχειρήματα, ούτε βιασύνες.
Περιμένω τη συνέχεια.
υ.γ.: Για την ιστορία του λόγου, οι διασημότερες και ίσως πιο ευφάνταστες δημόσιες αντιπαραθέσεις διεξάγονταν από εποχής φώτων εις την γαλλικήν! Φροντιστήριο καλότροπης αντιπαράθεσης στου γάτου - o οποίος έγραψε πρώτος μερικούς μήνες πριν για το νέο βιβλίο του Ντόκινς εκθειάζοντάς το (δυστυχώς δεν βρίσκω το σύνδεσμο).
υ.γ.1:Δικό μου σχόλιο - παραβλέποντας επίτηδες τη γκάφα - στο e-rooster.