Ο Κιτσ είναι κοινωνιολόγος. Ο Μιτσ είναι ηλεκτρολόγος.
Έχουν συμβιβαστεί με την αλήθεια ότι ο ένας δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματα του άλλου.
Επιπλέον, η πείρα τους έχει δείξει ότι η αλλαγή ρόλων είναι επικίνδυνη.
Δεν βελτιώνεις την αποτελεσματικότητα της εταιρείας όταν βάζεις τους υπαλλήλους της στην πρίζα, αλλά επίσης χάνεις άδικα το χρόνο σου όταν στοχάζεσαι για τις κοινωνικές προϋποθέσεις της τεχνολογίας πάνω από τα κυκλώματα του υπολογιστή.
Ενώ στην αρχή είχαν πολλές διενέξεις, τώρα τελευταία έχουν μάθει να συνεργάζονται.
Μιλώ για τον αδερφό μου και εμένα.
---> (\/)
Όταν είσαι νέος υποφέρεις. Όταν είσαι ώριμος τον απολαμβάνεις. Όταν είσαι παλιός τον φιλοσοφείς - μάλλον.
Τί είναι;
Ίσως, μαζί με το πρόβλημα της θεμελίωσης της γνώσης, το διαχρονικότερο ανθρώπινο πρόβλημα ever.
Ο έρωτας.
Διαβάζοντας το βιβλίο της Ντόρας Ρωζέττη, Η ερωμένης της, συνειδητοποίησα ότι έχω προ πολλού περάσει στη δεύτερη φάση. Εκτιμώ, πάντα, απ'τη μεριά μου. Αξίζει να ανατρέχουμε σε βιβλία όπως της Ρωζέττη, η οποία έγραψε - ας το πούμε κι αυτό - για τον ερώτα προς μια ομόφυλή της. Γράφτηκαν κάμποσα σχόλια για το βιβλίο, από το φιλόλογο Γ. Γιατρομανωλάκη μέχρι την ακτιβίστρια Μαρία Cyber. Θα τα βρείτε εδώ.
Δεν υπάρχει μία συναισθηματική απόχρωση, μια διαφοροποίηση ερωτικού τόνου, μία έξαρση που να μην ξύπνησε μέσα μου διαβάζοντας το κείμενο. Νεαρή γυναίκα, ερωτευμένη με άλλη γυναίκα, την περίοδο του μεσοπολέμου, απαιτεί να δημοσιοποιήσει τον έρωτά της και το κατορθώνει, καθώς εκθειάζεται στην κριτική του Γρηγόρη Ξενόπουλο. Έπειτα εξαφανίζεται. Η συγγραφέας γράφει με ψευδώνυμο. Ποιά ήταν άραγε; Κάπου θα έχει οδηγήσει η έρευνα της Χριστίνας Ντουνιά που επιμελήθηκε το βιβλίο.
υ.γ.: Δεν είμαι μεγάλος στην ηλικία, μπήκα από μικρός στα βάσανα.
Τί είναι;
Ίσως, μαζί με το πρόβλημα της θεμελίωσης της γνώσης, το διαχρονικότερο ανθρώπινο πρόβλημα ever.
Ο έρωτας.
Διαβάζοντας το βιβλίο της Ντόρας Ρωζέττη, Η ερωμένης της, συνειδητοποίησα ότι έχω προ πολλού περάσει στη δεύτερη φάση. Εκτιμώ, πάντα, απ'τη μεριά μου. Αξίζει να ανατρέχουμε σε βιβλία όπως της Ρωζέττη, η οποία έγραψε - ας το πούμε κι αυτό - για τον ερώτα προς μια ομόφυλή της. Γράφτηκαν κάμποσα σχόλια για το βιβλίο, από το φιλόλογο Γ. Γιατρομανωλάκη μέχρι την ακτιβίστρια Μαρία Cyber. Θα τα βρείτε εδώ.
Δεν υπάρχει μία συναισθηματική απόχρωση, μια διαφοροποίηση ερωτικού τόνου, μία έξαρση που να μην ξύπνησε μέσα μου διαβάζοντας το κείμενο. Νεαρή γυναίκα, ερωτευμένη με άλλη γυναίκα, την περίοδο του μεσοπολέμου, απαιτεί να δημοσιοποιήσει τον έρωτά της και το κατορθώνει, καθώς εκθειάζεται στην κριτική του Γρηγόρη Ξενόπουλο. Έπειτα εξαφανίζεται. Η συγγραφέας γράφει με ψευδώνυμο. Ποιά ήταν άραγε; Κάπου θα έχει οδηγήσει η έρευνα της Χριστίνας Ντουνιά που επιμελήθηκε το βιβλίο.
υ.γ.: Δεν είμαι μεγάλος στην ηλικία, μπήκα από μικρός στα βάσανα.
Η Αφρική των Δρομέων
Σας παρουσιάζω μία από τις μεγάλες μου αγάπες, τους δρόμους αντοχής, τις αποστάσεις από 1500 μέτρα και πάνω.
Στους δρόμους αντοχής τις τελευταίες δεκαετίες έχουν κυριαρχήσει οι αφρικανοί δρομείς. Πόσα γνωρίζουμε για την Κένυα και την Αιθιοπία;
Εγώ έμαθα από τους αθλητές μεγάλων αποστάσεων να βρίσκω τις χώρες τους στο χάρτη. Τελευταίο στη λίστα των διαμαντιών προστέθηκε το όνομα του Samuel Wanjiru. Ο εικοσάχρονος Κενυάτης αθλητής “έκανε νέο παγκόσμιο ρεκόρ στον ημιμαραθώνιο με χρόνο 58:35 στον αγώνα «City-Pier-City» στην Χάγη της Ολλανδίας [19/3/07]”. Δηλαδή, έτρεχε λίγο γρηγορότερα από 21χλμ/ώρα!
Την τριάδα σε αυτόν τον αγώνα τη συμπλήρωσαν δύο συμπατριώτες του, ο Solomon Bushendich και ο Francis Kiprop. Αναλυτικά αποτελέσματα ανδρών και γυναικών - όπου επίσης πρώτευσε αθλήτρια από την Κένυα, συγκεκριμένα η Hilda Kibet με 1:09:43 ΡΒ – στον ελληνικό ιστότοπο για το τρέξιμο εδώ.
Προσοχή: Μην το δοκιμάσετε στο σπίτι...
Στη φωτό ο μύθος Αμπέμπε Μπικίλα (νικητής του μαραθωνίου στην Ολυμπιάδα της Ρώμης, 1960). Α, ναι.. έτρεξε ξυπόλητος.
Ευφυή ολισθήματα;
Συμμετείχα πρόσφατα στη διένεξη περί Ολοκαυτώματος που έλαβε χώρα στο μπλόγκ του Νίκου Δήμου. Το ποστ και τα σχόλια θα τα βρείτε εδώ. Για τον ίδιο λόγο, ο ίδιος συγγραφέας, την ίδια περίπου εποχή, ένα χρόνο πριν, κόντεψε σχεδόν να κλείσει το ιστολόγιο που διατηρούσε.
Τότε – την εποχή της εισβολής του Ισραήλ στο Λίβανο - είχα νιώσει κυρίως αμηχανία, απογοήτευση και ίσως φόβο (ποιός μπαίνει σε χαμένη υπόθεση). Είχα διαβάσει πάνω κάτω τα ίδια επιχειρήματα, τα οποία ενώ ξεκινούσαν από μια δήθεν “ουδέτερη” στάση, δικαιολογούσαν τις θυσίες των ανθρώπων-βομβών, “κατηγορούσαν” την πολιτική στρατιωτικής ασφάλειας του Ισραήλ, έφταναν στο σημείο να αναρωτιούνται γιατί εγκαταστάθηκαν οι εβραίοι στα παλαιστινιακά εδάφη και βεβαίως ήταν αρκετά έξυπνα να ΜΗΝ αρνηθούν το ολοκαύτωμα. Και ο γάτος πάλευε (σχεδόν) μονάχος.
Ένα βήμα έλλειπε από το να αρχίσουν οι αριθμητικές ακροβασίες με τα θύματα του ολοκαυτώματος. Δυστυχώς, επιχειρήθηκε και αυτό στην πρόσφατη διένεξη – από πείσμα, από αφέλεια, από υπέρμετρη βεβαιότητα στην αλήθεια του σκεπτικισμού; Δεν έχει σημασία, το θέμα είναι ότι έγινε και μάλιστα από ευφυέστατους σχολιαστές. Ευτυχώς υπήρξαν άλλοι καλύτερα προετοιμασμένοι (Π.Δημητράς, paragrafos -aka antigoni- και άλλοι).
Αυτή τη φορά νιώθω καλύτερα. Υπήρξε επιτέλους η πολυπόθητη ισοσθένεια των λόγων. Δεν έπαψαν, όμως, να με ενοχλούν τα ευφυή ολισθήματα.
Τότε – την εποχή της εισβολής του Ισραήλ στο Λίβανο - είχα νιώσει κυρίως αμηχανία, απογοήτευση και ίσως φόβο (ποιός μπαίνει σε χαμένη υπόθεση). Είχα διαβάσει πάνω κάτω τα ίδια επιχειρήματα, τα οποία ενώ ξεκινούσαν από μια δήθεν “ουδέτερη” στάση, δικαιολογούσαν τις θυσίες των ανθρώπων-βομβών, “κατηγορούσαν” την πολιτική στρατιωτικής ασφάλειας του Ισραήλ, έφταναν στο σημείο να αναρωτιούνται γιατί εγκαταστάθηκαν οι εβραίοι στα παλαιστινιακά εδάφη και βεβαίως ήταν αρκετά έξυπνα να ΜΗΝ αρνηθούν το ολοκαύτωμα. Και ο γάτος πάλευε (σχεδόν) μονάχος.
Ένα βήμα έλλειπε από το να αρχίσουν οι αριθμητικές ακροβασίες με τα θύματα του ολοκαυτώματος. Δυστυχώς, επιχειρήθηκε και αυτό στην πρόσφατη διένεξη – από πείσμα, από αφέλεια, από υπέρμετρη βεβαιότητα στην αλήθεια του σκεπτικισμού; Δεν έχει σημασία, το θέμα είναι ότι έγινε και μάλιστα από ευφυέστατους σχολιαστές. Ευτυχώς υπήρξαν άλλοι καλύτερα προετοιμασμένοι (Π.Δημητράς, paragrafos -aka antigoni- και άλλοι).
Αυτή τη φορά νιώθω καλύτερα. Υπήρξε επιτέλους η πολυπόθητη ισοσθένεια των λόγων. Δεν έπαψαν, όμως, να με ενοχλούν τα ευφυή ολισθήματα.
Σερφ στην ελληνική μπλογκόσφαιρα
Σερφάρω στην ελληνική μπλογκόσφαιρα προς ανεύρεση συντρόφων - πνευματικών, για να μην παρεξηγούμαστε!
Για την ώρα φοβάμαι τα κόμεντς, οπότε το πράγμα δουλεύει μέσω e-mail. Είχα και την πρώτη λάιβ γνωριμία με μπλογκόφιλο! Απίθανη γνωριμία. Συμφωνήσαμε και οι δύο ότι οι αρχικές μας επιφυλάξεις γύρω από το μπλόγκινγκ έχουν καμφθεί. Συνεχίζουμε λοιπόν. Και όλα αυτά ενώ στο Λόντον διαπιστώνουν τα πρώτα σημάδια κόπωσης (μέσω normblog), όπως γράφουν οι Κυριακάτικοι Τάιμς. Μπα, το 1995 τα ίδια λέγανε με τα ι-μέιλ...είναι φυσιολογικά κάποια άπς εντ ντάουνς.
Για την ώρα φοβάμαι τα κόμεντς, οπότε το πράγμα δουλεύει μέσω e-mail. Είχα και την πρώτη λάιβ γνωριμία με μπλογκόφιλο! Απίθανη γνωριμία. Συμφωνήσαμε και οι δύο ότι οι αρχικές μας επιφυλάξεις γύρω από το μπλόγκινγκ έχουν καμφθεί. Συνεχίζουμε λοιπόν. Και όλα αυτά ενώ στο Λόντον διαπιστώνουν τα πρώτα σημάδια κόπωσης (μέσω normblog), όπως γράφουν οι Κυριακάτικοι Τάιμς. Μπα, το 1995 τα ίδια λέγανε με τα ι-μέιλ...είναι φυσιολογικά κάποια άπς εντ ντάουνς.
Horowitz & 25η Μαρτίου 1821
O Vladimir Horowitz υπήρξε από τους σπουδαιότερους πιανίστες του 20ου αιώνα. Πέθανε πρόσφατα (1989). Οι εκτελέσεις του εξακολουθούν να ακούγονται σύγχρονες. Η φήμη του κορυφωνόταν, το ίδιο και η αμφιβολία του για τις ικανότητές του ως βιρτουόζου. Έφτασε στο σημείο να ακυρώνει παραστάσεις, να τον σπρώχνουν να βγει επί σκηνής. Από το 1965 και μετά οι σόλο παραστάσεις του γίνονται όλο και σπανιότερες.
Σημειώσεις απ'τη ζωή του: Ψυχοθεραπεία, κατάθλιψη, ηλεκτροσόκ. Τα παρακάτω λόγια αποδίδονται σε αυτόν, "Υπάρχουν τριών λογιών πιανίστες: οι Εβραίοι, οι ομοφυλόφιλοι και οι κακοί πιανίστες".
Από το γιο τιούμπ το παρακάτω απόσπασμα (τα δύο τελευταία λεπτά, ίσως τα καλύτερα - μιλά η γυναίκα του Wanda Toscanini).
..."I don't want perfection"
υ.γ.: Είχα πει να γιορτάσω στο μπλογκ την εθνοσωτήριο ημέρα. Άκουγα το πρωί τα εμβατήρια στο δρόμο μου. Που να βρω παρηγοριά;
υ.γ.1: Ας είναι καλά η athanasia...
Σημειώσεις απ'τη ζωή του: Ψυχοθεραπεία, κατάθλιψη, ηλεκτροσόκ. Τα παρακάτω λόγια αποδίδονται σε αυτόν, "Υπάρχουν τριών λογιών πιανίστες: οι Εβραίοι, οι ομοφυλόφιλοι και οι κακοί πιανίστες".
Από το γιο τιούμπ το παρακάτω απόσπασμα (τα δύο τελευταία λεπτά, ίσως τα καλύτερα - μιλά η γυναίκα του Wanda Toscanini).
..."I don't want perfection"
υ.γ.: Είχα πει να γιορτάσω στο μπλογκ την εθνοσωτήριο ημέρα. Άκουγα το πρωί τα εμβατήρια στο δρόμο μου. Που να βρω παρηγοριά;
υ.γ.1: Ας είναι καλά η athanasia...
Ορθό ή Στραβό;
- Αναζητώ ένα modus vivendi για το μπλογκ. Έχω αρκετές ιδέες που θα μπορούσαν να γίνουν κείμενα. Σκέφτομαι λόγου χάριν να γράψω κάτι για το πολιτικώς ορθό, την πολιτική ορθότητα. Υπολογίζω δίχως την ελληνική πραγματικότητα, βέβαια, που σου έρχεται κατάμουτρα.
- Θέλω να τηρήσω και την υπόσχεση για κάτι εορταστικό ανήμερα της 25ης Μαρτίου.
Οι Ζωές των Άλλων
Ίσως η καλύτερη ταινία της χρονιάς. Κέρδισε και το αγαλματάκι με το θείο Όσκαρ, δεν έχω να προσθέσω τίποτα. Θυμήθηκα, όμως, τη φράση ενός θεατή, απόσταγμα σοφίας. Η συζήτηση στράφηκε αρχικώς στα προτερήματα της ταινίας για να καταλήξει στη σύγκριση των δύο πολιτικών συστημάτων (αστική - κοινοβουλευτική - δημοκρατία από τη μιά, σοσιαλιστική - λαϊκή - δημοκρατία από την άλλη). Αφού ειπώθηκαν διάφορα ο σοφός θεατής σχολίασε:
"Στις αστικές δημοκρατίες μας οι πολίτες υποπτεύονται (και ορισμένες φορές ενοχοποιούν) τους πολιτικούς τους. Στις λαϊκές δημοκρατίες συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: οι πολιτικοί υποπτεύονται τους πολίτες τους."
Δεν βρίσκω φράση που να περιγράφει καλύτερα την κατάσταση.
Η ταινία αναφέρεται στο πρόσφατο παρελθόν. Υπάρχουν όμως τόσα στοιχεία που παραπέμπουν στο παρόν.
"Στις αστικές δημοκρατίες μας οι πολίτες υποπτεύονται (και ορισμένες φορές ενοχοποιούν) τους πολιτικούς τους. Στις λαϊκές δημοκρατίες συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: οι πολιτικοί υποπτεύονται τους πολίτες τους."
Δεν βρίσκω φράση που να περιγράφει καλύτερα την κατάσταση.
Η ταινία αναφέρεται στο πρόσφατο παρελθόν. Υπάρχουν όμως τόσα στοιχεία που παραπέμπουν στο παρόν.
Ως Πότε Κυρίες και Κύριοι...
Με κάποια καθυστέρηση αναδημοσιεύω και συμμερίζομαι την παρακάτω διαμαρτυρία.
Φτάνει Πιά!
Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.
Φτάνει πιά! Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.
Ζητούμε:
Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.
Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: Αμπελοφιλοσοφίες, αναΜόρφωση-ιστολόγιο, ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω, Καλτσόβρακο, Λαπούτα, Λευκός Θόρυβος, λ:ηρ, Μαργαριταρένια, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, doncat, eidisis-sxolia, Fairy Smoke, fastbackwards, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypan|net|weblog, We are not alone
Πάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας.
“Πρωτοβουλία πολιτών κατά της απαξίωσης, http://logodosia.net/apaxiosi”.
[Για την πληροφορία doncat]
Φτάνει Πιά!
Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ' ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.
Φτάνει πιά! Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.
Ζητούμε:
- Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.
- Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.
- Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.
Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.
Μια πρωτοβουλία των ιστολογίων: Αμπελοφιλοσοφίες, αναΜόρφωση-ιστολόγιο, ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ ΡΕ, Ελεύθερος Σκοπευτής, Ιστολόγιον, ΚΑΙ βλέπω ΚΑΙ ακούω ΚΑΙ μιλάω, Καλτσόβρακο, Λαπούτα, Λευκός Θόρυβος, λ:ηρ, Μαργαριταρένια, Με Νταούλια και Ζουρνάδες, Στέφανος Ν. Παπανώτας, το χέρι, Ψιλικατζού, ANARRIMA, Digital Era, divaynne, doncat, eidisis-sxolia, Fairy Smoke, fastbackwards, Gravity & the Wind, GreekUniversityReform, Non-Linear Complexity, Nylon, oraelladas, RealityTape, taparaponasas stoMIXER, vrypan|net|weblog, We are not alone
Πάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας.
“Πρωτοβουλία πολιτών κατά της απαξίωσης, http://logodosia.net/apaxiosi”.
[Για την πληροφορία doncat]
Ο Παπάς, ο Πάπας και ο πάπας της κριτικής σχολής..
Όλοι μας δικαιούμαστε μιας δεύτερης ευκαιρίας. Αν έχεις λύσει το ζήτημα του βιοπορισμού σου νομίζω ότι συνιστά καθήκον η αναζήτηση μιας δεύτερης ευκαιρίας. Υπάρχει άλλωστε και το πρόσφατο παράδειγμα "μεταμέλειας" του Πάπα Βενέδικτου. Γιατί δηλαδή να μην πάρουμε κάποια μαθήματα απ'αυτόν;
Για την έναρξη ενός σοβαρού - αυτή τη φορά - διαλόγου μένει να θυροκολληθεί στη Μητρόπολη Αθηνών το παρακάτω σημείωμα:
"Στο δημοκρατικό κράτος δικαίου πρέπει να εξοικειωθούν όλες οι θρησκείες με την πραγματικότητα του θρησκευτικού πλουραλισμού και μάλιστα για λόγους, προστασίας του δικού τους δόγματος. Πρέπει να αποφύγουν τη βίαιη επιβολή των θρησκευτικών τους πιστεύω, ακόμη και στα δικά τους μέλη. Τέλος πρέπει να αναγνωρίσουν ότι οι επιστήμες απολαμβάνουν το προνόμιο να αποφασίζουν για την απατηλή γνώση του κόσμου."
Τάδε έφη J. Habermas. Από συνέντευξη στην κα. Ξένια Κουναλάκη (18/3/07, Καθημερινή της Κυριακής).
Για την έναρξη ενός σοβαρού - αυτή τη φορά - διαλόγου μένει να θυροκολληθεί στη Μητρόπολη Αθηνών το παρακάτω σημείωμα:
"Στο δημοκρατικό κράτος δικαίου πρέπει να εξοικειωθούν όλες οι θρησκείες με την πραγματικότητα του θρησκευτικού πλουραλισμού και μάλιστα για λόγους, προστασίας του δικού τους δόγματος. Πρέπει να αποφύγουν τη βίαιη επιβολή των θρησκευτικών τους πιστεύω, ακόμη και στα δικά τους μέλη. Τέλος πρέπει να αναγνωρίσουν ότι οι επιστήμες απολαμβάνουν το προνόμιο να αποφασίζουν για την απατηλή γνώση του κόσμου."
Τάδε έφη J. Habermas. Από συνέντευξη στην κα. Ξένια Κουναλάκη (18/3/07, Καθημερινή της Κυριακής).
Λογοκρισία στο λίκνο της ελευθερίας του λόγου;
Θα μπορούσε ένας γερμανός καθηγητής να δώσει μια διάλεξη (πόσο μάλλον να κάνει ένα φροντιστήριο) στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, για παράδειγμα, με τον τίτλο "Hitler's Legacy: Islamic Anti-semitism in the Middle East"; Το Τμήμα Γερμανικών του Πανεπιστημίου του Leeds ακύρωσε το διήμερο φροντιστήριο που είχε προγραμματιστεί αρκετό καιρό πριν με τη δικαιολογία ότι δεν μπορούσε να εγγυηθεί την ασφαλή του διεξαγωγή. Τον καθηγητή έχουν φιλοξένησει στο παρελθόν το Γέιλ και πανεπιστήμια της Βιέννης και των Ιεροσολύμων. Περισσότερα εδώ.
Γυναίκες στο Ιράν
Η διεκδίκηση των "αυτονόητων" από ιρανές γυναίκες. Τον Ιούνιο του 2006 οργανώθηκε ένα ειρηνικό συλλάλητήριο για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών του Ιράν - βλέπε πολυγαμία και επιμέλεια παιδιών. Οι ιρανικές αρχές αντέδρασαν με συλλήψεις. Η δικαιολογία τους ήταν ότι οι διαδηλώτριες συνιστούν εθνική απειλή (υπονομεύουν την τάξη, την ασφάλεια κτλ. κτλ. κτλ.)! Τα μαθήματα δημοκρατικού πολιτεύματος και δημοκρατικής συμπεριφοράς συνεχίστηκαν με τελευταίο επεισόδιο το συλλαλητήριο την 4η Μαρτίου 2007 και την κράτηση των Shadi Sadr και Mahboubeh Abasgholizadeh.
Όσοι ενδιαφέρονται για περισσότερη μελέτη και λεπτομέρειες ας ρίξουν μια ματιά εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.
Όσοι ενδιαφέρονται για περισσότερη μελέτη και λεπτομέρειες ας ρίξουν μια ματιά εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.
Ο χρόνος μετράει από τώρα
Θα περιοριστώ στο σχολιασμό της επικαιρότητας, όπως ο αγνώστης που διαβάζει την εφημερίδα του. Επειδή είμαι σχολαστικός αναγνώστης κρατάω σημειώσεις, αποκόμματα, ολόκληρα τεύχη. Το ίδιο σκοπεύω να κάνω και εδώ.
Ο ηλεκτρονικός τύπος δεν αποκλείει τον έντυπο, για την ώρα και μάλλον για αρκετό καιρό ακόμα. Ωστόσο, η επιλογή της πηγής πληροφόρησης, του τρόπου της ενημέρωσης και, τέλος, η αναπαραγωγή και η επαναδημοσίευση πληροφοριών, συνιστούν μια εντελώς καινοτόμο μορφωτική διαδικασία (Bildung). Ο καθένας μπορεί να γίνει ένα εξατομικευμένο ειδησεογραφικό πρακτορείο.
Ο ηλεκτρονικός τύπος δεν αποκλείει τον έντυπο, για την ώρα και μάλλον για αρκετό καιρό ακόμα. Ωστόσο, η επιλογή της πηγής πληροφόρησης, του τρόπου της ενημέρωσης και, τέλος, η αναπαραγωγή και η επαναδημοσίευση πληροφοριών, συνιστούν μια εντελώς καινοτόμο μορφωτική διαδικασία (Bildung). Ο καθένας μπορεί να γίνει ένα εξατομικευμένο ειδησεογραφικό πρακτορείο.
Να αρχινήσει ή να μην αρχινήσει, ιδού η απορία...
Πείραμα 2ον:Φτου από την αρχή!
Την 25η Μαρτίου 2007
Λέω να ξεκινήσω τη σταδιοδρομία μου ως μπλόγκερ. Για πολλούς και διάφορους λόγους δεν θα υπάρχει η δυνατότητα σχολιασμού.
Για την ώρα φταίει ο κύριος
μιάου.
Αστειεύομαι. Ο κύριος μιάου έπρεπε να μνημονευθεί διότι αποτελεί προσωπική πηγή έμπνευσης.
Για τα λάθη, τις απόψεις και τις ασυμμετρίες την ευθύνη φέρει αποκλειστικά ο γράφων.
υ.γ.: Για να δούμε πως θα βγει το καρβέλι από το φούρνο.
Την 25η Μαρτίου 2007
Λέω να ξεκινήσω τη σταδιοδρομία μου ως μπλόγκερ. Για πολλούς και διάφορους λόγους δεν θα υπάρχει η δυνατότητα σχολιασμού.
Για την ώρα φταίει ο κύριος
μιάου.
Αστειεύομαι. Ο κύριος μιάου έπρεπε να μνημονευθεί διότι αποτελεί προσωπική πηγή έμπνευσης.
Για τα λάθη, τις απόψεις και τις ασυμμετρίες την ευθύνη φέρει αποκλειστικά ο γράφων.
υ.γ.: Για να δούμε πως θα βγει το καρβέλι από το φούρνο.
Subscribe to:
Posts (Atom)