Λιβ Ούλμαν σκηνοθεσία, Ίγκμαρ Μπέργκμαν σενάριο. Ταινία του 2000. Αν την έβλεπα τότε θα διαφωνούσα με τα μισά. Σήμερα διαφωνώ με την αυτοκτονία στο τέλος. Εντάξει ρε παιδιά, είπαμε. Με την πρωταγωνίστρια είμαστε, αλλά το παλικάρι γιατί την είδε τόσο στραβά στο τέλος; Να πάρει μαζί του και το κοριτσάκι; Αποτυχημένη Μήδεια σε όλα της δλδ. Η ταινία διαρκεί 148', τα 10' τους τα χαρίζω.
Για περισσότερα εδώ και εδώ!
Κόκκορας - Κατσαρόλα: 0-1
Καιρός ήταν για χαρμόσυνα νέα. Απομονώθηκαν αντισώματα που θα μπορούσαν να προστατέψουν τον ανθρώπινο οργανισμό ενάντια στη γρίππη των πτηνών. Η απειλή πανδημίας φαίνεται ότι απομακρύνεται. Η υστερία του κόσμου επίσης.
Ωραία, όχι πια γκρίνιες για τον κρασάτο κόκκορα-καπόνι που ο φίλτατος Δημήτρης Δούκης μου έμαθε να μαγειρεύω με μια αξεπέραστη συνταγή.
Η ασθένεια των πουλερικών δεν θα περάσει! Εμπρός για το σφαγείο!
Ωραία, όχι πια γκρίνιες για τον κρασάτο κόκκορα-καπόνι που ο φίλτατος Δημήτρης Δούκης μου έμαθε να μαγειρεύω με μια αξεπέραστη συνταγή.
Η ασθένεια των πουλερικών δεν θα περάσει! Εμπρός για το σφαγείο!
Ο Μεγάλος Αδελφός πάσχει από Νεφρική Ανεπάρκεια!
Τηλεοπτικός πλειστηριασμός νεφρών: η δότρια βρέθηκε, οι λήπτες επίσης, ΕΣΥ αποφασίζεις με ΣΜΣ ποιός θα το πάρει!
Επιτρέπεται να ψηφίζουν και έλληνες τηλεθεατές; Η εταιρεία παραγωγής ισχυρίζεται ότι το κάνει για να έρθει στο προσκήνιο το τεράστιο θέμα της δωρεάς οργάνων. Κάποιοι "χριστιανοδημοκράτες" αντιδρούν. Όλα αυτά στην Ολλανδία. Το θέμα εδώ!.
Επιτρέπεται να ψηφίζουν και έλληνες τηλεθεατές; Η εταιρεία παραγωγής ισχυρίζεται ότι το κάνει για να έρθει στο προσκήνιο το τεράστιο θέμα της δωρεάς οργάνων. Κάποιοι "χριστιανοδημοκράτες" αντιδρούν. Όλα αυτά στην Ολλανδία. Το θέμα εδώ!.
Κοινωνικός Δαρβινισμός του 19ου στον Αθλητισμό του 21ου;
Στους αγώνες αντοχής το φάρμακο ονομάζεται ΕPO ή αλλιώς ερυθροποιητίνη. Τι ακριβώς κάνει διαβάστε εδώ. Οι αποκαλύψεις εδώ, εδώ και εδώ φέρνουν στο φως αυτό που αρκετοί αθλητές ψιθύριζαν στα αποδυτήρια. Από μεταμέλεια, από ενοχή, από φόβο μη τους αποκαλύψουν, ΜΕΓΑΛΟΙ αθλητές παραδέχτηκαν το ντοπάρισμά τους. Η εξειδίκευση στον αθλητισμό είναι τόσο έντονη, η πίεση του αποτελέσματος τόσο μεγάλη. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι εφραρμόζονται πιστά οι αρχές του κοινωνικού δαρβινισμού του 19ου αιώνα. Ο κοινωνικός δαρβινισμός του 21ου είναι πιο προσεγμένος.
Πατρίδα ή Εθνικισμός;
Το μπλογκ του γάτου ντον (εδώ) έχει αναπάντεχες συνέπειες. Μία από αυτές είναι η ενεργοποίηση. Είναι δύσκολο να παρακολουθείς τα ποστ του και να μη νιώσεις τον πειρασμό της συμμετοχής. Συμμετέχοντας εκδηλώνεται και μια δεύτερη συνέπεια: σκέπτεσαι φωναχτά. Είναι σχεδόν αδύνατο να παρακολουθείς τα ποστ, τα σχόλια των μπλογκερς, τις απαντήσεις του γάτου και να μην προβληματιστείς. Αν έχεις κέφια ενίοτε γράφεις και σεντόνια (ο καθένας το δικό του, ο ένας μονόχρωμα, η άλλη εμπριμέ, διαφόρων ειδών τέλος πάντων, εδώ η ποικιλία περισσεύει). Κάτι τέτοιο συνέβη τις προάλλες με το ποστ "Έθνη και Πατρίδες". Οι αντιρρήσεις μου, ακριβώς διότι καλύπτουν μεγάλη επιφάνεια (σεντόνι) απλώνονται εδώ.
Από τον τίτλο είδη του ποστ γίνεται λόγος για πατρίδα ως κάτι ξεχωριστό από το έθνος. Υποτίθεται ότι η πατρίδα – σαν να πρόκειται για ιδιότητα του ατόμου - είναι ένα δίχτυ που συγκρατεί τα προϊόντα των αισθήσεών μας. Ακριβώς για το λόγο αυτό υπάρχουν τόσες πατρίδες όσες και τα πρόσωπα που αισθάνονται. Η πατρίδα που κρυσταλλώνεται με τον τρόπο αυτό είναι εξατομικευμένη και επιπλέον αδυνατεί να γίνει καταφύγιο σε επίδοξους ζηλωτές. Η βεβαιότητα που συνεπάγεται η πρόταση αυτή οδηγεί στο διαχωρισμό μεταξύ ιδεολογίας (εδώ του εθνικισμού - nb ας παραβλέψουμε το ζήτημα προτεραιότητας μεταξύ έθνους και εθνικισμού) και προσωπικής αίσθησης, ήτοι πατρίδας.
Έστω ότι προσωπική αίσθηση και συλλογική αναπαράσταση συνιστούν διαφορετικούς παράγοντες, είναι και ανεξάρτητοι; Εμπειρικές μελέτες μας έχουν δείξει ότι δεν είναι ανεξάρτητοι (από τον Μαλινόφσκι ως τον Γκέλλνερ, τον Ντυρκέμ και τον Μως). Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι ξέρουμε ακριβώς πως συσχετίζονται. Σε αυτό το ζήτημα κυριαρχούν οι θεωρίες. Τότε ποια είναι η αναλυτική χρησιμότητα της διάκρισης μεταξύ πατρίδας και έθνους; Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι για να αποτρέψει όσους θέλουν να κάνουν το έργο ενός ανθρώπου σημαία μιας ιδεολογίας πολλών, στην περίπτωση του Νίκου Δήμου, λ.χ. σημαία του Νικοδημισμού. Προσωπικά νομίζω ότι ο συγγραφέας είναι ανυπεράσπιστος απέναντι σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο.
Εν πάσει περιπτώσει εδώ λανθάνει ένα δεύτερο επίπεδο διάκρισης που αφορά τον αριθμό: ενικός ή πληθυντικός. Η διαφορά δεν βρίσκεται πλέον στο υποκειμενικό στοιχείο αλλά στην ενικότητα του υποκειμενισμού, στον αριθμό. Το επιχείρημα θα μπορούσε να διατυπωθεί εκ νέου ως εξής: όταν μένει στα όρια (ή υπό την εποπτεία) του ενός η αίσθηση μένει προσωπική - συνιστά πατρίδα -, οπότε δεν κινδυνεύει από ιδεολογικές στρεβλώσεις – δεν γίνεται εθνικισμός/έθνος. Όταν φεύγει από τα όριά του εκτίθεται στον κίνδυνο της ιδεολογικοποίησης. Η κριτική που πρέπει να γίνει θυμίζει την κριτική προς το σολιψισμό: πώς γνωρίζουμε για την προσωπική αίσθηση εμείς οι άλλοι, κι αν αυτή μπορεί να γίνει γνωστή τότε δεν παύει αυτοστιγμεί να έχει νόημα ο αριθμός;
Βεβαίως θα μπορούσαμε να συντάξουμε το επιχείρημα και ανάποδα: στα σύμβολα των εθνικισμών δεν περιέχεται γερή δόση προσωπικής αίσθησης, την ελληνική σημαία λ.χ. κάποιος άνθρωπος δεν την έραψε, επιλέγοντας τα γαλανό και το άσπρο, το σταυρό, κ.ο.κ. το κρίσιμο σημείο ωστόσο παραμένει το ίδιο.
Έγραψα τα παραπάνω διότι ανάλυση κοινωνικών φαινομένων και εννοιολογικός πληθωρισμός μοιάζουν αχώριστοι. Μπορεί ο τελευταίος να έχει αισθητική ή λογοτεχνική αξία, αυτό όμως σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι έχει και εξηγητική. Μεταξύ πατρίδας και εθνικισμού δεν βλέπω ουσιαστικές διαφορές. Από την άλλη ένα κείμενο με λογοτεχνική ή αισθητική αξία μπορεί να σταθεί αφορμή για ουσιαστικές εξηγήσεις.
3)
"Iranian President Mahmoud Ahmadinejad: for creating public and private scandals. President Ahmadinejad has overseen a widening campaign to “counter public immorality,” arbitrarily arresting thousands of Iranians for dressing or behaving differently. In recent weeks, for example, thousands of women have been detained for not conforming to “correct” Islamic dress. In Iran’s surveillance society, Ahmadinejad also uses religious vigilantes to raid homes and other private places in search of “deviant” behavior – including homosexual conduct. The Iranian regime polices public behavior and violates the right to privacy on a massive scale. [Η έμφαση δική μου]"
Αλλά για ορισμένους η Μέση Ανατολή συνοψίζεται στις 1001 νύχτες, τις περιπέτειες του Σεβάχ και το Μαγικό Λυχνάρι.
Από Human Right Watch εδώ για την Παγκόσμια Μέρα κατά της Ομοφοβίας (17/5). Μεταξύ των ομοφοβικών περιλαμβάνονται και πρόσωπα με τεράστια εξουσία, όπως ο πάπας Βενέδικτος, ο πρόεδρος Μπους, ο υπουργός παιδείας της Πολωνίας. Αν διαβάσετε λίγο προσεκτικότερα διαπιστώνει κανείς ότι οι χειρότερες εκδοχές είναι εκείνες όπου θρησκευτική και πολιτική εξουσία ταυτίζονται!
Η αρχή της ελευθερίας της έκφρασης περιλαμβάνει καμία ρύθμιση για τους εθελοτυφλούντες;
Αλλά για ορισμένους η Μέση Ανατολή συνοψίζεται στις 1001 νύχτες, τις περιπέτειες του Σεβάχ και το Μαγικό Λυχνάρι.
Από Human Right Watch εδώ για την Παγκόσμια Μέρα κατά της Ομοφοβίας (17/5). Μεταξύ των ομοφοβικών περιλαμβάνονται και πρόσωπα με τεράστια εξουσία, όπως ο πάπας Βενέδικτος, ο πρόεδρος Μπους, ο υπουργός παιδείας της Πολωνίας. Αν διαβάσετε λίγο προσεκτικότερα διαπιστώνει κανείς ότι οι χειρότερες εκδοχές είναι εκείνες όπου θρησκευτική και πολιτική εξουσία ταυτίζονται!
Η αρχή της ελευθερίας της έκφρασης περιλαμβάνει καμία ρύθμιση για τους εθελοτυφλούντες;
Αντώνης Τσιπρόπουλος
Η γνωστή ιστορία λογοκρισίας ή η βλακεία που μας δέρνει!
Όσοι δεν θυμούνται ή δεν γνωρίζουν ο Αντώνης Τσιπρόπουλος οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη για τον σύνδεσμο που υπήρχε προς την ιστοσελίδα http://funel.blogspot.com
Από τις αξέχαστες στιγμές μας ως κοινωνίας: την ίδια στιγμή που τον οδήγησαν στην ασφάλεια για την "εγκληματική ενέργεια" του linking, κάνοντας κατάσχεση στα εργαλεία εργασίας του, η χώρα μας διοργάνωνε το Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Διακυβέρνηση του Διαδικτύου!
Μέσω vrypan. Συντάκτης του ον λάιν πετίτιον ο Σπύρος Αγγελόπουλος. Το μπλογκ του εδώ και εδώ.
Όσοι δεν θυμούνται ή δεν γνωρίζουν ο Αντώνης Τσιπρόπουλος οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη για τον σύνδεσμο που υπήρχε προς την ιστοσελίδα http://funel.blogspot.com
Από τις αξέχαστες στιγμές μας ως κοινωνίας: την ίδια στιγμή που τον οδήγησαν στην ασφάλεια για την "εγκληματική ενέργεια" του linking, κάνοντας κατάσχεση στα εργαλεία εργασίας του, η χώρα μας διοργάνωνε το Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Διακυβέρνηση του Διαδικτύου!
Μέσω vrypan. Συντάκτης του ον λάιν πετίτιον ο Σπύρος Αγγελόπουλος. Το μπλογκ του εδώ και εδώ.
Δημοσιογράφοι
Το πρώτο θύμα όταν πλήττεται η ελευθερία της έκφρασης είναι ο/η δημοσιογράφος.
Μπορεί κάποιοι να τους βρίζουν πατόκορφα - ορισμένες φορές όχι αδικαιολόγητα - αλλά δεν νομίζω ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς δημοσιογραφία και δημοσιογράφους.
Ο ρεπόρτερ του ΒΒC Άλαν Τζόνστον αγνοείται...
Μπορεί κάποιοι να τους βρίζουν πατόκορφα - ορισμένες φορές όχι αδικαιολόγητα - αλλά δεν νομίζω ότι θα μπορούσαμε να ζήσουμε χωρίς δημοσιογραφία και δημοσιογράφους.
Ο ρεπόρτερ του ΒΒC Άλαν Τζόνστον αγνοείται...
2) Evin
Συγκρατήστε το όνομα: E v i n . Εκεί το Ιρανικό καθεστώς δεν "παίζει με τα όρια στην ελευθερία της έκφρασης των Δυτικών" (όπως λέει ο Ταμπαταμπάι, βλέπε προηγούμενο ποστ). Εκεί "παίζει" με την ελευθερία της έκφρασης των Ιρανών! Τελευταίο θύμα η ιρανο-αμερικανή Haleh Esfandiari.
Βεβαίως η σχέση του καθεστώτος με τις γυναίκες είναι γνωστή (βλέπε εδώ).
υ.γ.:Για τον Κύριο Ταμπαταμπάι έγραφε η Βένα Γεωργακοπούλου, στην Ελευθεροτυπία (19/9/06):
"Σε συνέντευξή του στήν "Ε" (8/5/2006) είχε βρεί "υπερβολικές" τίς ευαισθησίες τού Γιώργου Καρουζάκη για τά ανθρώπινα δικαιώματα και είχε δικαιολογήσει τήν κακομεταχείριση τών γυναικών καί τούς διωγμούς τών ομοφυλοφίλων λέγοντας "πρέπει να σεβόμαστε τό Κοράνι".
Βεβαίως η σχέση του καθεστώτος με τις γυναίκες είναι γνωστή (βλέπε εδώ).
υ.γ.:Για τον Κύριο Ταμπαταμπάι έγραφε η Βένα Γεωργακοπούλου, στην Ελευθεροτυπία (19/9/06):
"Σε συνέντευξή του στήν "Ε" (8/5/2006) είχε βρεί "υπερβολικές" τίς ευαισθησίες τού Γιώργου Καρουζάκη για τά ανθρώπινα δικαιώματα και είχε δικαιολογήσει τήν κακομεταχείριση τών γυναικών καί τούς διωγμούς τών ομοφυλοφίλων λέγοντας "πρέπει να σεβόμαστε τό Κοράνι".
1)
Ο "Φίλος"
για το διαγωνισμό κόμικ με θέμα το Ολοκαύτωμα (Ιράν,2006), απαντώντας σε καρτουνίστες που κατηγόρησαν την Ιρανική κυβέρνηση ότι χρησιμοποίησε το έργο τους για λόγους προπαγάνδας/αναθεωρητισμού. Το κείμενο εδώ!(Ben Heine, Firuz Kutal, Marcin Bondarowicz , David Baldinger)
"This contest purpose was just to challenge the
limits (redline) of Western Freedom of expression.
please accept my best wishes"
Massoud Shojai Tabatabai
Director of Irancartoon web site
---
Some people in Greece totally agree with their Iranian buddy!!!!!!!!!!!!!
I and MANY MORE D O N' T
για το διαγωνισμό κόμικ με θέμα το Ολοκαύτωμα (Ιράν,2006), απαντώντας σε καρτουνίστες που κατηγόρησαν την Ιρανική κυβέρνηση ότι χρησιμοποίησε το έργο τους για λόγους προπαγάνδας/αναθεωρητισμού. Το κείμενο εδώ!(Ben Heine, Firuz Kutal, Marcin Bondarowicz , David Baldinger)
"This contest purpose was just to challenge the
limits (redline) of Western Freedom of expression.
please accept my best wishes"
Massoud Shojai Tabatabai
Director of Irancartoon web site
---
Some people in Greece totally agree with their Iranian buddy!!!!!!!!!!!!!
I and MANY MORE D O N' T
Στάχτες στο Διάστημα
Όσοι δεν έχουν την τύχη του κύριου Shuttleworth ίσως να έχουν την τύχη του τρέκυ James Doohan. Οι έλληνες πρέπει να περιμένουν ένεκα Κράιστοντουλ - εκτός κι αν το δελεάσει κανείς από το ακρωτήριο Κανάβεραλ.
Αστείος, -α, -ο
επίθ. 1. που προκαλεί την ευθυμία ή το γέλιο, έξυπνος και ευχάριστος..
2. που του λείπει η σοβαρότητα, γελοίος, κωμικός:..
3. ανάξιος λόγου, ασήμαντος..
Επίρρ. στις σημασ. 1 και 2 -α:-α τον κατέβρεξαν, -α το είπα, κουνιέμαι/ντύνομαι -α.
(Από το Νέο Ελληνικό Λεξικό του Εμμ. Κριαρά)
2. που του λείπει η σοβαρότητα, γελοίος, κωμικός:..
3. ανάξιος λόγου, ασήμαντος..
Επίρρ. στις σημασ. 1 και 2 -α:-α τον κατέβρεξαν, -α το είπα, κουνιέμαι/ντύνομαι -α.
(Από το Νέο Ελληνικό Λεξικό του Εμμ. Κριαρά)
Μαθήματα σε αμετανόητους θετικιστές
Από τις πιο χαρούμενες στιγμές στη ζωή ενός/μιας κοινωνιολόγου είναι όταν συναντά συναδέλφους των “θετικών” ή “εφαρμοσμένων” επιστημών να κάνουν λόγο για “νόημα”.
Ως γνωστόν η επιτυχία των δεύτερων βρίσκεται – εν μέρει - στη διατύπωση σχέσεων αιτιότητας, στόχος κάθε επιστήμονα, με τη διαφορά ότι αυτές εντοπίζονται στο φυσικό κόσμο. Η αιτιότητα ικανοποιεί το κατεξοχήν επιστημονικό κριτήριο της αναγκαιότητας, δλδ. ότι κάτι συμβαίνει έτσι και όχι αλλιώς και ότι κάτι συνιστά αναγκαία (όχι όμως και ικανή) συνθήκη κάποιου άλλου – η αρχή του αποχρώντος λόγου. Σημαντική παρατήρηση: η αιτιότητα εντοπίζεται από το γιγνώσκον υποκείμενο στο φυσικό κόσμο, όπως λένε και τα παιδιά “ψάξε ψάξε και θα το βρεις”. Με άλλα λόγια, η αιτιακή αλυσίδα ανακαλύπτεται και επιπλέον, δεν είναι αναγκαία εξ ορισμού, όπως δλδ. συνέβαινε με την κλασική περί επιστήμης αντίληψη.
Τί συμβαίνει όμως με το “νόημα”, το οποίο όπως και αν το δούμε ξεκινά ή καταλήγει στο υποκείμενο, για το οποίο δύσκολα δεχόμαστε πλέον είτε ότι εντοπίζεται στο φυσικό κόσμο είτε ότι υπόκειται σε φυσικούς νόμους [η παράδοση του νατουραλισμού, μια συγκεκριμένη τάση ψυχολογισμού (ο αποκαλούμενος συμπεριφορισμός ή μπιχεβιορισμός) και η – δικαίως – απαξιωμένη προσέγγιση του κοινωνικού δαρβινισμού (αναζωπυρωμένη από τη φορμαλιστική θεωρία παιγνίων, τις επιτυχίες των αναθεωρημένων εξελικτιστών βιολόγων και των παμπόνηρων εξελικτιστών οικονομολόγων), επιμένουν];
Η Μαριάννα Μπενρουμπή θίγει το πρόβλημα και την αρχή της λύσης του. Walk in my shoes ή έλα στη θέση μου. Με τα δικά της λόγια:
Καταλαβαίνω, στην προκειμένη περίπτωση, δεν σημαίνει απλώς αντιλαμβάνομαι γνωστικά το τι γίνεται. Σημαίνει: μπορώ να νοιώσω την δυσκολία, να βιώσω όπως ο άλλος την αδυναμία και την απογοήτευση που προκύπτει από αυτή
Για να καταλήξει ως εξής:
Διερωτώμαι αν, συμμεριζόμενοι την δυσκολία και την ενδεχόμενη αποτυχία ανθρώπων γύρω μας, θα μπορούσαμε να έχουμε καλλιεργήσει και κάποιες δικές μας άμυνες.
Επαναλαμβάνω καθημερινά την ίδια ερώτηση στον καθρέφτη, όχι ως θεραπευτής αλλά ως υπό θεραπεία αποτυχημένος και ζορισμένος. Η απορία μου γίνεται σταδιακά βεβαιότητα, όπως και οι λέξεις αποτυχία, δυσκολία και άμυνα αποκτούν διαφορετική σημασία. Εδώ επιτρέπεται η υποχώρηση του πραγματισμού: στα δοχεία που κάποτε έβαζαν στάρι αύριο θα φυλάξουμε κρασί, δεν σκοτώνει το μαχαίρι αλλά το χέρι που μας απειλεί κτλ. κτλ. κτλ.
Όταν όμως το "νόημα" εκφέρεται από τα χείλη μιας καταξιωμένης επιστημόνισσας αλλάζει η κλίμακα του προβληματισμού και επιτρέπονται αισιόδοξες σκέψεις.
Ως γνωστόν η επιτυχία των δεύτερων βρίσκεται – εν μέρει - στη διατύπωση σχέσεων αιτιότητας, στόχος κάθε επιστήμονα, με τη διαφορά ότι αυτές εντοπίζονται στο φυσικό κόσμο. Η αιτιότητα ικανοποιεί το κατεξοχήν επιστημονικό κριτήριο της αναγκαιότητας, δλδ. ότι κάτι συμβαίνει έτσι και όχι αλλιώς και ότι κάτι συνιστά αναγκαία (όχι όμως και ικανή) συνθήκη κάποιου άλλου – η αρχή του αποχρώντος λόγου. Σημαντική παρατήρηση: η αιτιότητα εντοπίζεται από το γιγνώσκον υποκείμενο στο φυσικό κόσμο, όπως λένε και τα παιδιά “ψάξε ψάξε και θα το βρεις”. Με άλλα λόγια, η αιτιακή αλυσίδα ανακαλύπτεται και επιπλέον, δεν είναι αναγκαία εξ ορισμού, όπως δλδ. συνέβαινε με την κλασική περί επιστήμης αντίληψη.
Τί συμβαίνει όμως με το “νόημα”, το οποίο όπως και αν το δούμε ξεκινά ή καταλήγει στο υποκείμενο, για το οποίο δύσκολα δεχόμαστε πλέον είτε ότι εντοπίζεται στο φυσικό κόσμο είτε ότι υπόκειται σε φυσικούς νόμους [η παράδοση του νατουραλισμού, μια συγκεκριμένη τάση ψυχολογισμού (ο αποκαλούμενος συμπεριφορισμός ή μπιχεβιορισμός) και η – δικαίως – απαξιωμένη προσέγγιση του κοινωνικού δαρβινισμού (αναζωπυρωμένη από τη φορμαλιστική θεωρία παιγνίων, τις επιτυχίες των αναθεωρημένων εξελικτιστών βιολόγων και των παμπόνηρων εξελικτιστών οικονομολόγων), επιμένουν];
Η Μαριάννα Μπενρουμπή θίγει το πρόβλημα και την αρχή της λύσης του. Walk in my shoes ή έλα στη θέση μου. Με τα δικά της λόγια:
Καταλαβαίνω, στην προκειμένη περίπτωση, δεν σημαίνει απλώς αντιλαμβάνομαι γνωστικά το τι γίνεται. Σημαίνει: μπορώ να νοιώσω την δυσκολία, να βιώσω όπως ο άλλος την αδυναμία και την απογοήτευση που προκύπτει από αυτή
Για να καταλήξει ως εξής:
Διερωτώμαι αν, συμμεριζόμενοι την δυσκολία και την ενδεχόμενη αποτυχία ανθρώπων γύρω μας, θα μπορούσαμε να έχουμε καλλιεργήσει και κάποιες δικές μας άμυνες.
Επαναλαμβάνω καθημερινά την ίδια ερώτηση στον καθρέφτη, όχι ως θεραπευτής αλλά ως υπό θεραπεία αποτυχημένος και ζορισμένος. Η απορία μου γίνεται σταδιακά βεβαιότητα, όπως και οι λέξεις αποτυχία, δυσκολία και άμυνα αποκτούν διαφορετική σημασία. Εδώ επιτρέπεται η υποχώρηση του πραγματισμού: στα δοχεία που κάποτε έβαζαν στάρι αύριο θα φυλάξουμε κρασί, δεν σκοτώνει το μαχαίρι αλλά το χέρι που μας απειλεί κτλ. κτλ. κτλ.
Όταν όμως το "νόημα" εκφέρεται από τα χείλη μιας καταξιωμένης επιστημόνισσας αλλάζει η κλίμακα του προβληματισμού και επιτρέπονται αισιόδοξες σκέψεις.
Η Αμαλία της Μπλογκόσφαιρας
Έγραφα πριν από μερικές μέρες ότι στο Ηνωμένο Βασίλειο έχει καμφεί ο αρχικός ενθουσιασμός των μπλόγκερς. Επιπλέον, έχουν διατυπωθεί πολλά αρνητικά σχόλια εναντίον των μπλόγκερς, έξω από τα δόντια,όχι με υποκριτικά υπονοούμενα του στιλ "υπάρχει ανωνυμία, τί να κάνουμε [άραγε..]". Ο Νόρμαν δεν έχει κουραστεί να επαναλαμβάνει ότι τα μπλογκς, η μπλογκόσφαιρα και το ίντερνετ συνιστούν σημαντικό πόρο πολιτικής στις μέρες μας. Συμφωνώ. Τρανότερη απόδειξη από την ανταπόκριση στα ποστ τις Αμαλίας υπάρχει; Τα παραδοσιακά μέσα ανάδειξης πολιτικής ακολούθησαν, θα μου πείτε για επισήμανση γνωστών ήδη πραγμάτων - όλοι ξέρουμε ότι τα "παίρνουν". Αλλά γνωρίζαμε την είδηση μέσω τρίτων. Σήμερα που μιλά η ίδια η είδηση - στο δικό της ύφος με τα δικά της λόγια, χωρίς λογοκρισία ή ερμηνείες τρίτων - ο αντίκτυπος είναι διαφορετικός. Φάνηκε άλλωστε από την άμεση ανταπόκριση μέσων και "ψαγμένων" πολιτικών. Αν υπάρχει ελπίδα να εξορθολογιστεί - εργαλειακά αλλά και προς το ανθρωπινότερο - το σύστημα υγείας, οι πόροι από τους οποίους θα χρειαστεί να αντλήσει η μεταρρύθμιση νομίζω ότι θα προέρχονται (και) από ενεργούς πολίτες όπως η Αμαλία της μπλογκόσφαιρας.
Συνεντεύξεις
Μια από τις ιδέες που σκέφτομαι να προχωρήσω στο μπλογκίδιόν μου: Μίνι συνεντεύξεις - περιεκτικές και ίσως τυποποιημένες, για να μη διαμαρτύρεται η athanasia - των μπλογκερς που διαβάζω..Η ιδέα βεβαίως ανήκει στο Νόρμαν αλλά εφόσον το μνημονεύω δεν νομίζω ότι θα φέρει αντίρρηση. Επιπλέον, το "είδος" του ερωτηματολογίου του θα κοπιάρω, ούτε το ύφος ούτε το περιεχόμενό του...
υ.γ.: Για τη μνημόνευση και την "αντιγραφή". Η ατάκα που λέει ότι ο μεγάλος δημιουργός ξέρει να κλέβει αποτελεί τεράστια μ*&^%$#ία! Άλλη μια απολογία για τις υπεξαιρέσεις στη χώρα που έχει κάνει την υπεξαίρεση τέχνη. Ουουουουουσσσστ. Συνήθως οι περισπούδαστοι που την πιπιλίζούν υπεραμύνονται της ιδιοκτησίας στα πνευματικά δικαιώματα, είναι καχύποπτοι με το open source κτλ κτλ.
υ.γ.: Για τη μνημόνευση και την "αντιγραφή". Η ατάκα που λέει ότι ο μεγάλος δημιουργός ξέρει να κλέβει αποτελεί τεράστια μ*&^%$#ία! Άλλη μια απολογία για τις υπεξαιρέσεις στη χώρα που έχει κάνει την υπεξαίρεση τέχνη. Ουουουουουσσσστ. Συνήθως οι περισπούδαστοι που την πιπιλίζούν υπεραμύνονται της ιδιοκτησίας στα πνευματικά δικαιώματα, είναι καχύποπτοι με το open source κτλ κτλ.
Subscribe to:
Posts (Atom)