Πάρνηθα Ημερίδα
Στις 20 Ιουλίου οργανώθηκε από το Σύλλογο Μεταπτυχιακών Φοιτητών του Φυσικού (Παν/μιο Αθηνών) ημερίδα με θέμα τις δασικές πυρκαγιές και ειδικότερα την περίπτωση της Πάρνηθας. Εξαιρετική πρωτοβουλία, πολύ σημαντικά τα συμπεράσματα. Τα πρακτικά της ημερίδας θα τα βρείτε εδώ.Από την ομάδα αναδάσωση το μπλογκ της οποίας θα βρείτεεδώ.
Ο λόγος της επιστήμης, μετριοπαθής, ακριβής, συστηματικός φαίνεται ως η μόνη διέξοδος από τα σύνδρομα που μας ταλαιπωρούν.
Ας έχει συνέχεια...
Ο λόγος της επιστήμης, μετριοπαθής, ακριβής, συστηματικός φαίνεται ως η μόνη διέξοδος από τα σύνδρομα που μας ταλαιπωρούν.
Ας έχει συνέχεια...
Το Σφάλμα περί της Ηθικής Ανωτερότητας του Καταπιεσμένου
Πάει καιρός που διαφώνησα με φίλη – ξανά – για το Μεσανατολικό.
Η άποψή της ήταν, “είμαστε με του Παλαιστινίους διότι είναι οι καταπιεσμένοι της υπόθεσης, άρα δικαιολογούμε τις ανθρώπινες βόμβες”.
Η στάση αυτή ικανοποιεί την αρχή της αλληλεγγύης. Αλληλεγγύη όμως δεν σημαίνει ότι εξαιρούνται του ηθικού ελέγχου εκείνοι που υφίστανται καταπίεση. Με άλλα λόγια, η καταπίεση ή η αδικία δεν δικαιολογεί την αναπαραγωγή της από εκείνους που την υφίστανται. Επειδή εγώ, λόγου χάριν, έπεσα θύμα βιασμού μπορεί αυτό να σημαίνει ότι είμαι ελεύθερος να βιάσω το βιαστή μου ή να ασελγήσω στη σύντροφό μου;
Αμέσως θα αντιτείνει κάποιος, ότι το παράδειγμα είναι διαπροσωπικό ενώ το πρόβλημα κοινωνικό, συλλογικό. Κάποιοι, μάλιστα, κάνουν λόγο για επανάληψη συλλογικών εγκλημάτων οδηγώντας τη συζήτηση σε αδιέξοδο.
Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολη η ανάγνωση εκ μέρους μας της όλης κατάστασης; Νομίζω ότι δύο κυρίως είναι οι λόγοι. Ο ένας είναι η ιστορική συγκυρία υπό την οποία δημιουργήθηκαν τα εθνικά κράτη στη Μέση Ανατολή – μέσα από τις διαμάχες των ιμπεριαλισμών των προηγούμενων αιώνων, οι άνθρωποι της περιοχής, ολόκληρος ο πλανήτης, εκτέθηκαν σε ένα οπλοστάσιο εννοιών στη δημιουργία του οποίου δεν συμμετείχαν εξαρχής. Όταν άρχισαν να το κάνουν διέθεταν ήδη ισχυρά μέσα αλληλοεξόντωσης – οι αποικιστές έφυγαν αλλά άφησαν τα όπλα τους πίσω -, κάνοντας έτσι την οποιαδήποτε διαμάχη δραματικότερη. Ο άλλος είναι η διαπλοκή των ιδεολογιών – του εθνικισμού για παράδειγμα - στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Οι ιδεολογίες ευθύνονται, μεταξύ πολλών άλλων, για μια συγκεκριμένη παθολογία: την αποποίηση της προσωπικής ευθύνης.
Η άποψή της ήταν, “είμαστε με του Παλαιστινίους διότι είναι οι καταπιεσμένοι της υπόθεσης, άρα δικαιολογούμε τις ανθρώπινες βόμβες”.
Η στάση αυτή ικανοποιεί την αρχή της αλληλεγγύης. Αλληλεγγύη όμως δεν σημαίνει ότι εξαιρούνται του ηθικού ελέγχου εκείνοι που υφίστανται καταπίεση. Με άλλα λόγια, η καταπίεση ή η αδικία δεν δικαιολογεί την αναπαραγωγή της από εκείνους που την υφίστανται. Επειδή εγώ, λόγου χάριν, έπεσα θύμα βιασμού μπορεί αυτό να σημαίνει ότι είμαι ελεύθερος να βιάσω το βιαστή μου ή να ασελγήσω στη σύντροφό μου;
Αμέσως θα αντιτείνει κάποιος, ότι το παράδειγμα είναι διαπροσωπικό ενώ το πρόβλημα κοινωνικό, συλλογικό. Κάποιοι, μάλιστα, κάνουν λόγο για επανάληψη συλλογικών εγκλημάτων οδηγώντας τη συζήτηση σε αδιέξοδο.
Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολη η ανάγνωση εκ μέρους μας της όλης κατάστασης; Νομίζω ότι δύο κυρίως είναι οι λόγοι. Ο ένας είναι η ιστορική συγκυρία υπό την οποία δημιουργήθηκαν τα εθνικά κράτη στη Μέση Ανατολή – μέσα από τις διαμάχες των ιμπεριαλισμών των προηγούμενων αιώνων, οι άνθρωποι της περιοχής, ολόκληρος ο πλανήτης, εκτέθηκαν σε ένα οπλοστάσιο εννοιών στη δημιουργία του οποίου δεν συμμετείχαν εξαρχής. Όταν άρχισαν να το κάνουν διέθεταν ήδη ισχυρά μέσα αλληλοεξόντωσης – οι αποικιστές έφυγαν αλλά άφησαν τα όπλα τους πίσω -, κάνοντας έτσι την οποιαδήποτε διαμάχη δραματικότερη. Ο άλλος είναι η διαπλοκή των ιδεολογιών – του εθνικισμού για παράδειγμα - στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων. Οι ιδεολογίες ευθύνονται, μεταξύ πολλών άλλων, για μια συγκεκριμένη παθολογία: την αποποίηση της προσωπικής ευθύνης.
Μπλόγκινγκ-Καύσωνας : 0-1
Ο καύσωνας έχει περιορίσει τις αναρτήσεις νέων κειμένων στην ελληνική μπλογκσόσφαιρα;
Που όρεξη για δουλειά, ε;
Που όρεξη για δουλειά, ε;
Τις επιχειρήσεις σκούπα τις θυμάται κανείς;
Ο Παπαθεμελής ήταν υπουργός δημόσια τάξης, όταν στις αρχές της δεκαετίας του '90 είχε σκαρφιστεί τις επιχειρήσεις σκούπα για τη διευθέτηση του μεταναστευτικού προβλήματος.
Όπως δείχνουν τα πράγματα οι μετανάστες, που ήρθαν για δουλειά στη χώρα μου, μας έσωσαν μία φορά (Ολυμπιάδα) και θα μας σώσουν και δεύτερη.
Ο δείκτης γεννητικότητας στην Ελλάδα έχει πέσει κάτω από το 1.3 ! Η δημογραφική βόμβα από την ανάποδη.
Οι συνέπειες είναι πολλές. Μία έγινε λόγος οξείας αντιπαράθεσης τα προηγούμενα χρόνια. Αναφέρομαι στο ασφαλιστικό. Το πρόβλημα είναι ευρύτερο. Στο Γκάρντιαν δημοσιεύθηκε η εξής επιστολή, εδώ. Ο Νόρμαν Γκεράς εύλογα αναρωτιέται εδώ.
Περιττό να πω πόσο συμφωνώ. Επιπλέον, εδώ δεν χρειάζεται να "υποδεχτούμε" μετανάστες: το έχουμε ήδη κάνει επιτυχώς - από τότε που έφυγε ο τρομερός Παπαθεμελής και σταμάτησαν οι επιχειρήσεις σκούπα. Το θέμα συνιστά άλλο ένα σημείο σαφούς διαχωρισμού μεταξύ προοδευτικών και συντηρητικών στη χώρα μας.
Όπως δείχνουν τα πράγματα οι μετανάστες, που ήρθαν για δουλειά στη χώρα μου, μας έσωσαν μία φορά (Ολυμπιάδα) και θα μας σώσουν και δεύτερη.
Ο δείκτης γεννητικότητας στην Ελλάδα έχει πέσει κάτω από το 1.3 ! Η δημογραφική βόμβα από την ανάποδη.
Οι συνέπειες είναι πολλές. Μία έγινε λόγος οξείας αντιπαράθεσης τα προηγούμενα χρόνια. Αναφέρομαι στο ασφαλιστικό. Το πρόβλημα είναι ευρύτερο. Στο Γκάρντιαν δημοσιεύθηκε η εξής επιστολή, εδώ. Ο Νόρμαν Γκεράς εύλογα αναρωτιέται εδώ.
Περιττό να πω πόσο συμφωνώ. Επιπλέον, εδώ δεν χρειάζεται να "υποδεχτούμε" μετανάστες: το έχουμε ήδη κάνει επιτυχώς - από τότε που έφυγε ο τρομερός Παπαθεμελής και σταμάτησαν οι επιχειρήσεις σκούπα. Το θέμα συνιστά άλλο ένα σημείο σαφούς διαχωρισμού μεταξύ προοδευτικών και συντηρητικών στη χώρα μας.
Subscribe to:
Posts (Atom)