Krisis

Ο ΓΑΠ! Τι όνομα και αυτό.

Μεγάλος πολιτικός. Όπως ακριβώς μιλάει σκέφτεται, δεν νομίζω να 'χει κανείς πια αμφιβολίες.

Το θέμα είναι ότι οι υπόλοιποι αρχίσαμε να παραμιλάμε - παρά τη θέλησή μας.

Και ο Σαμαράς θα ηγηθεί μιας έρημης χώρας. Μεγαλείο. Βέβαια, ο άνθρωπος έριξε μία κυβέρνηση της οποίας ήταν υπουργούς, σε μια κυβέρνηση στην οποία δεν ανήκει θα κόλωνε;

Και τα χρόνια περνούν και πρέπει να ποτίσουμε την ελπίδα.

Αρνούμαι να παραδοθώ στους οραματισμούς της καταστροφής. Αναμένω το αναπάντεχο.
Ρίχνω ένα βότσαλο και μετρώ τους επάλληλους κύκλους.

Σειρές

ΥΚΝ και συμπλήρωσε Ξ 101 εννέα πενήντα εννέα.
Δεν αποκρίθηκε, γύρισε προς το παράθυρο και την ρώτησε με το μέσα βλέμμα
"γιατί με ανακρίνεται;"
Εκείνη βαριεστιμένα στρίβει το αποτσίγαρο στο τασάκι,
εθυμήθει τον ελεύθερο στίχο και τον άφησε αιωρούμενο.
Με πόσα χιλιόμετρα πέρνεται τις στροφές;
Προλαβαίνεται ό,τι γίνεται γύρω σας,
πυροβολείται ό,τι ύπταται πίσω σας,
πυρακτώνεται αυτό που λαμβάνει χώρο μέσα σας;

Πειράζει, δεν πειράζει
Πάλι καλά, σκέφτηκε, ναι εκείνη σκέφτηκε
και ως αντίδωρο προσέφερε υποψίες αντί μυθιστόρημα.

Αν και αριθμομνήμων τον κάλεσαν ως τετράποδο

Σειρές 2010

Και από κάτω έγραφε ίσως

F U C K

Ανεμομαζέματα και ανεμοσκορπίσματα.

Από την Καθημερινή.

Παλιά ιστορία. Ο φίλος μου ο Ρούμπελ, μαθηματικό ξεφτέρι της Οξφόρδης, εμπίπτει ακριβώς σε τούτη την περίπτωση. Δύο χρόνια πριν κάποιος από τους ομοίους του υποστήριζε στον Γκάρντιαν ότι το συνάφη τους "εξασφαλίζει τη ρευστότητα του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος". Πράγματι, αλλά με τι κόστος...και με αυτό τον υποκριτικό σκεπτικισμό να μην μπορεί να με πείσει με τίποτα. Ή τον άλλο φίλο μου το Γιάννη που κομπάζοντας μου διηγόταν πως κέρδισε και έχασε τρεις φορές ολόκληρη την περιουσία του τα τελευταία 10 χρόνια...του έμεινε βεβαίως η πόρσε, το παχυλό του πορτοφόλι και κάτι ψιλά.

Andrew II